ΕΚΛΕΚΤΙΚΟ

Οι προσπάθειες καθαρισμού της BP κάνουν την καταστροφή στον Κόλπο χειρότερη, η κυβέρνηση στην Ουάσιγκτον παίζει το παιχνίδι του καταλογισμού ευθυνών, ενώ όλο και περισσότερο πετρέλαιο χύνεται στον κόλπο, γράφει στο άρθρο που ακολουθεί ο Eric Ruder.

Το αργό πετρέλαιο που διέρρευσε από το υπέδαφος του Κόλπου του Μεξικού στο σημείο που βρίσκεται η εξέδρα άντλησης πετρελαίου της BP δημιούργησε τεράστιες πετρελαιοκηλίδες, και σύμφωνα με κάποιες εκτιμήσεις, έχουν μήκος 10 μίλια, τρία μίλια πλάτος και 300 πόδια (90 μέτρα) πάχος σε ορισμένες περιοχές.

Αυτά τα εφιαλτικά στοιχεία, που έρχονται στο φως της δημοσιότητας, αποδεικνύουν ότι η καταστροφή στον Κόλπο του Μεξικού είναι πολύ χειρότερη από ό, τι ισχυρίζονται, είτε ο εταιρικός γίγαντας BP είτε οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι, και ότι είναι ήδη μία από τις χειρότερες οικολογικές καταστροφές στην ιστορία των ΗΠΑ.

«Υπάρχει μια απίστευτη ποσότητα πετρελαίου σε μεγάλα βάθη, σε σχέση με αυτό που βλέπετε στην επιφάνεια», δήλωσε η Samantha Joye, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου της Γεωργίας η οποία ανήκει σε μια ομάδα επιστημόνων που μελετά τα αποτελέσματα της εξάπλωσης της πετρελαιοκηλίδας. «Υπάρχει μια τεράστια ποσότητα πετρελαίου σε πολλαπλά στρώματα, υπάρχουν τρία ή τέσσερα ή ακόμη και πέντε στρώματα πετρελαίου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.»

Το πετρέλαιο καταστρέφει το ζωογόνο-οξυγόνο στα νερά του Κόλπου, θέτοντας σε κίνδυνο χιλιάδες θαλάσσια είδη που είτε έρχονται σε επαφή με το αργό πετρέλαιο, είτε με τις τοξικές χημικές ουσίες που χρησιμοποιεί η BP για να διασπάσει το πετρέλαιο, οι οποίες αυτό που βασικά κάνουν στην πραγματικότητα είναι να δημιουργούν μια αίσθηση βελτίωσης απλώς στην επιφάνεια της θάλασσας.

Η κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι οι δορυφορικές εικόνες από την επιφάνεια του Κόλπου δείχνουν ότι η διαρροή του πετρελαίου (από βάθος ενός μιλίου κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας) είναι 5.000 βαρέλια την ημέρα, ή πάνω από 200.000 γαλόνια κάθε 24 ώρες. Αλλά η Dr. Joye και άλλοι επιστήμονες φοβούνται ότι η πραγματική τιμή είναι κοντά στα 25.000 ή ακόμα και 80.000 βαρέλια ημερησίως.

Οι εκτιμήσεις σύμφωνα με το χειρότερο σενάριο (ρυθμός διαρροής 80.000 βαρέλια την ημέρα), είναι ότι 84 εκατομμύρια γαλόνια αργού πετρελαίου έχουν ήδη διαρρεύσει στα νερά του Κόλπου του Μεξικού από την εξέδρα άντλησης πετρελαίου της ΒΡ, η οποία εξερράγη στις 20 Απριλίου, σκοτώνοντας 11 εργαζόμενους. Για να έχουμε μέτρο σύγκρισης, αξίζει να αναφέρουμε ότι από το πετρελαιοφόρο Exxon Valdez διέρρευσαν περίπου 11 εκατομμύρια γαλόνια πετρελαίου στο Prince William Sound, της Αλάσκα, το 1989 (από την πρόσκρουση σε ύφαλο), και δύο δεκαετίες μετά, πολλές από τις παραλίες της περιοχής εξακολουθούν να είναι τοξικές και πολλά είδη άγριων ζώων δεν έχουν επιστρέψει. Αν από την άλλη ο πραγματικός ρυθμός διαρροής πετρελαίου είναι 25.000 βαρέλια ημερησίως, η πετρελαιοκηλίδα είναι ήδη διπλάσια σε μέγεθος από αυτή που προκάλεσε το πετρελαιοφόρο Exxon Valdez.

Η BP, ο ιδιοκτήτης της εξέδρας άντλησης πετρελαίου, δεν έχει ακόμη καταλήξει στο πώς θα σταματήσει ή ακόμη και στο πως θα περιορίσει τη συνεχιζόμενη τοξική διαρροή πετρελαίου. Οι προσπάθειες μέχρι τώρα έχουν αποτύχει, όπως έγινε με τη συσκευή σε σχήμα θόλου, βάρους 100 τόνων, που βυθίστηκε πριν γίνει δυνατό να τοποθετηθεί πάνω στο σημείο διαρροής καθώς και μια δεύτερη προσπάθεια με μια μικρότερη συσκευή.

Η BP ισχυρίζεται ότι έχει και άλλες στρατηγικές κατά νου. Αλλά η μόνη εγγυημένη μέθοδος είναι μια νέα γεώτρηση (που θα αντλούσε το πετρέλαιο από το σημείο που υπάρχει η διαρροή), κάτι που δεν θα έχει ολοκληρωθεί πριν τον Αύγουστο, σύμφωνα με τους υπεύθυνους της BP.

Σε κάθε περίπτωση, μια άνευ προηγουμένου οικολογική καταστροφή έχει ήδη συντελεστεί. Η καταστροφή των ευαίσθητων οικοσυστημάτων του Κόλπου έχει ήδη ξεκινήσει, η διαρροή δεν μπορούσε να έρθει σε χειρότερη στιγμή, με τον μεγάλο θαλάσσιο τόνο του Ατλαντικού να κατευθύνεται στον Κόλπο για ωοτοκία και αμέτρητα αποδημητικά πουλιά μαζί με αυτά που ζουν μόνιμα εκεί να φωλιάζουν στα έλη στις εκβολές του ποταμού Μισισιπή, που βρίσκονται 50 μίλια από την πηγή της διαρροής.

Σε μια απελπισμένη προσπάθεια να αποδείξει ότι κάνει κάτι, η εταιρεία BP ανακοίνωσε τη χρήση πολύ μεγάλων ποσοτήτων του χημικού (διαλυτικό) Corexit. Υπάρχουν όμως οι αντιρρήσεις αυτών, συμπεριλαμβανομένων των αρχών της Λουιζιάνας, που ισχυρίζονται ότι η ΒΡ εκτελεί ένα «τοξικό πείραμα» που θα χειροτερέψει τα πράγματα αντί να τα βελτιώσει.

Η BP υποστηρίζει ότι το Corexit έχει περάσει από “πολλές δοκιμές” και είναι βιοδιασπώμενο. Αλλά το Corexit αποτελείται από ενεργά συστατικά, όπως η 2-butoxyethanol, που έχει δείξει ότι μειώνει τη γονιμότητα σε ζώα, και την προπυλενογλυκόλη, που είναι το κύριο συστατικό αντιψυκτικών και ουσιών που χρησιμοποιούνται για να μην παγώνουν τα αεροπλάνα (jet deicing). Αυτές οι ουσίες μειώνουν περαιτέρω την περιεκτικότητα του ωκεανού σε οξυγόνο.

«Δεν έχουμε οποιαδήποτε στοιχείο ή αποδείξεις για τη χρήση αυτών των χημικών ουσιών στο νερό», δήλωσε ο Alan Levine, επικεφαλής του Τμήματος Υγείας της Λουιζιάνας. «Αυτή τη στιγμή ουσιαστικά χρησιμοποιούμε ένα από τα πλουσιότερα οικοσυστήματα στον κόσμο σαν εργαστήριο.»

Όμως, η BP ζήτησε και έλαβε άδεια από την ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας Περιβάλλοντος να συνεχίσει να χρησιμοποιεί το διαλυτικό αυτό, παρά την έλλειψη δεδομένων που να υποστηρίζουν την αποτελεσματικότητά του στη μείωση της εξάπλωσης της πετρελαιοκηλίδας.

Το διαλυτικό αυτό είναι αποτελεσματικό μόνο για τη διαχείριση των δημοσίων σχέσεων της BP, που έχουν εξελιχθεί σε εφιάλτη. Σύμφωνα με τον Mark Floegel, ο οποίος γράφει σχετικά με την πετρελαιοκηλίδα στην ιστοσελίδα της Greenpeace:

Το Corexit δρα όπως ένα κοινό απορρυπαντικό ή σαπούνι. Η ουσία αυτή έλκει το πετρέλαιο που επιπλέει μέσα στο νερό, σχηματίζει συσσωματώματα, και βυθίζεται στο βυθό. Αυτό είναι πολύ χρήσιμο για την BP, διότι έτσι μειώνεται το μέγεθος της πετρελαιοκηλίδας στην επιφάνεια της θάλασσας που καταγράφουν τα τηλεοπτικά συνεργεία.

Όπως διαπιστώσαμε και στο ατύχημα στην περιοχή Prince William Sound πριν δύο δεκαετίες και την πετρελαιοκηλίδα του Exxon Valdez, το πετρέλαιο που βυθίζεται στον πυθμένα αναμοχλεύεται από τις καταιγίδες και επαναδιαλύεται στον ωκεανό. Η μεγάλη συχνότητα τυφώνων στον Κόλπο του Μεξικού, θα έχει ως αποτέλεσμα η ζημιά από το πετρέλαιο της BP να είναι μεγάλη και θα επηρεάσει και τις επόμενες γενιές.

Ποιος θα σκεφτόταν να ρίξει χημικά που δηλητηριάζουν και προκαλούν ασφυξία στα ψάρια μέσα σε μια πετρελαιοκηλίδα που απειλεί ήδη τη ζωή τους; …Όσο λιγότερα διαλυτικά χρησιμοποιηθούν, τόσο πιο πολλά θα είναι τα νεκρά πουλιά (μαύρα στην όψη από το πετρέλαιο) και οι χελώνες, που μετά θα ξεβραστούν στη στεριά. Όσο περισσότερα διαλυτικά χρησιμοποιηθούν, τόσο περισσότερα θα είναι τα νεκρά ψάρια, κάποια από τα οποία θα καταλήξουν στη στεριά, πολλά όμως θα βυθιστούν στον πυθμένα του Κόλπου και δεν θα είναι ορατά. Φαντάζομαι ότι το τμήμα δημοσίων σχέσεων της ΒΡ προτιμά τα νεκρά ψάρια από τα νεκρά πουλιά και τις χελώνες.

Όταν οι αξιωματούχοι από την ΒΡ, την Transocean και την Halliburton, οι τρεις εταιρίες που είναι υπεύθυνες για διαφορετικές πτυχές της κατασκευής και της λειτουργίας της εξέδρας εξόρυξης πετρελαίου που εξερράγη, βρέθηκαν στο Καπιτώλιο στις 11η Μαΐου για ακρόαση σχετικά με τη διαρροή, ο καθένας από αυτούς είχε ένα επιχείρημα που έριχνε την κύρια ευθύνη στους άλλους.

Το θέαμα ήταν τόσο άσχημο, με κάθε αξιωματούχο να κουνάει το δάχτυλο στον άλλον και να του μεταθέτει τις ευθύνες, που ο Barack Obama είπε ότι αποτελούν ένα “γελοίο θέαμα”. Επίσης ο Ομπάμα επέκρινε τις “φιλικές σχέσεις” μεταξύ των εταιρειών πετρελαίου και των ομοσπονδιακών υπηρεσιών που ρυθμίζουν την εξόρυξη πετρελαίου, την αρχή Minerals Management Service (MMS), και υποσχέθηκε να σταματήσει τη χορήγηση αδειών γεώτρησης που «πολύ συχνά εκδίδονται μόνο στη βάση των εγγυήσεων ασφαλείας που καταθέτουν οι πετρελαϊκές εταιρείες ».

Αλλά οι ευθύνες είναι πολλές και το Δημοκρατικό Κόμμα και ο Ομπάμα έχουν το δικό τους μερίδιο σε αυτές.

Για παράδειγμα, όταν ο γερουσιαστής Μπιλ Νέλσον δήλωσε ότι η προηγούμενη πρόταση της κυβέρνησης του Ομπάμα για να δοθούν περισσότερες άδειες για υπεράκτιες γεωτρήσεις ήταν «εξ αρχής λανθασμένη» η γερουσιαστής Mary Landrieu αντέδρασε χρησιμοποιώντας το κλασσικό επιχείρημα της βιομηχανίας πετρελαίου ότι οι κίνδυνοι είναι ελάχιστοι.

«Έχουν γίνει χιλιάδες γεωτρήσεις στον Κόλπο του Μεξικού, όλες με ασφάλεια και χωρίς προβλήματα», είπε. «Δεν πιστεύω ότι πρέπει να σταματήσει μια βιομηχανία, επειδή είχαμε ένα περιστατικό. Όταν ένα αεροπλάνο πέφτει, μήπως καθηλώνουμε όλα τα αεροσκάφη στο έδαφος για πάντα;»

Αντί να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου λόγω της πιθανότητας κάποια εξέδρα άντλησης πετρελαίου (από τις πολλές που υπάρχουν στον Κόλπο) να γίνει εστία διαρροής εκατομμυρίων βαρελιών πετρελαίου ή λόγω της πιθανότητας κάποια εξέδρα να καταστραφεί από τους συχνούς ανεμοστρόβιλους στην περιοχή, η Landrieu ήταν έτοιμη να καταγγείλει οποιαδήποτε πρόταση θα σταματούσε την εξάπλωση των υπεράκτιων γεωτρήσεων, θεωρώντας την πρόταση επικίνδυνη και υπερβολική.

Ακόμη και οι εμπειρογνώμονες της βιομηχανίας πετρελαίου πιστεύουν ότι η συστηματική έλλειψη συστημάτων ασφαλείας για υπεράκτιες γεωτρήσεις πρέπει να αντιμετωπιστεί. «Αν συγκριθούμε με την βιομηχανία εμπορικών πτήσεων, ή αυτή της πυρηνικής ενέργειας, ή ακόμη και αυτή των διυλιστηρίων, θα δείτε ότι η πιθανότητα να πάει κάτι στραβά είναι 10, αν δεν είναι 100, φορές μεγαλύτερη στην δική μας περίπτωση», είπε ο Leta Smith, διευθυντής του Cambridge Energy Research Associates (CERA), που θεωρείται κορυφαίος αναλυτής στον τομέα του.

Ένας άλλος Δημοκρατικός, ο Gene Taylor (Μισισιπή), πέταξε πάνω από την περιοχή της διαρροής με αεροπλάνο του Λιμενικού Σώματος και υποβάθμισε τις ανησυχίες που εκφράζονται, λέγοντας ότι η «σκούρα πετρελαιοκηλίδα» δεν ήταν και «τόσο άσχημη», όπως περίμενε και είχε αρχίσει να «διαλύεται με φυσικό τρόπο.»

Παρά την σκληρή ομιλία του Ομπάμα, και τις μεγάλες ελπίδες των οικολόγων ότι θα θέσει ένα τέλος στην εποχή Μπους, όταν οι εταιρείες πετρελαίου απολάμβαναν απεριόριστη πρόσβαση σε αυτούς που διαμορφώνουν την πολιτική του Λευκού Οίκου, η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτα για να επιβραδύνει την επέκταση των υπεράκτιων γεωτρήσεων πετρελαίου.

Ο Obama όχι μόνο υπερασπίστηκε την πολιτική των υπεράκτιων γεωτρήσεων πετρελαίου στις αρχές Απριλίου, αλλά διόρισε και ένα γνωστό υπέρμαχο της βιομηχανίας πετρελαίου, τον Ken Salazar, πρώην γερουσιαστή από το Κολοράντο, σε καίρια θέση (Interior Secretary). Περιττό να πούμε ότι ο Salazar διορίστηκε χωρίς δυσκολία σε αυτή τη θέση. Σύμφωνα με τα λόγια του Billy Wharton που αρθρογραφεί στο CounterPunch.org:

Ο Γερουσιαστής Ron Wyden έγραψε για το περιστατικό (της ακρόασης για το διορισμό του Salazar που διεξάγει η Αμερικανική Γερουσία) «το κλίμα στη συνεδρίαση ήταν εορταστικό” (Denver Post, 15/1/2009). Ακόμη και ο Jim DeMint, ο πολιτικά παρανοϊκός Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής από τη Νότια Καρολίνα, ξέκλεψε χρόνο από την καμπάνια του για να «σώσει την ελευθερία» από το «σοσιαλιστικό πρόγραμμα του Ομπάμα» για να επαινέσει τον Salazar. Στην αρχή ο DeMint ήταν πεπεισμένος ότι ο Salazar θα ήταν ο επικεφαλής ενός μεγάλου σχεδίου του Ομπάμα να «διακόψει τον ενεργειακό εφοδιασμό της Αμερικής», αλλά φεύγοντας από την ακρόαση δήλωσε πεπεισμένος ότι «είμαστε λίγο πολύ στο ίδιο στρατόπεδο (με τον Salazar).»

Η ομοσπονδιακή υπηρεσία (MMS), συνεχίζει να εξαιρεί τις εταιρείες φυσικού αερίου και πετρελαίου από την υποχρέωση να συντάσσουν εκτενείς περιβαλλοντικές μελέτες στον Κόλπο του Μεξικού. “Διευκολύνσεις” (με παραθυράκια στη νομοθεσία) συνεχίζουν να δίνονται ακόμη και από τότε που άρχισε η διαρροή.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ των McClatchy Newspapers:
Οι νομοθετικές “διευκολύνσεις” δόθηκαν παρά την υπόσχεση του Προέδρου Barack Obama ότι η κυβέρνησή του θα ξεκινήσει μια «αδυσώπητη προσπάθεια» για να σταματήσει η διαρροή και να αποτραπεί μεγαλύτερη καταστροφή στον Κόλπο. Μία από αυτές δόθηκε την Παρασκευή, μια ημέρα αφού ο επικεφαλής Ken Salazar ανακοίνωσε την προσωρινή παύση των υπεράκτιων γεωτρήσεων…

«Υπάρχει ή όχι αναστολή των υπεράκτιων γεωτρήσεων;» αναρωτήθηκε ο Peter Galvin, επικεφαλής του Κέντρου για τη Βιοποικιλότητα, της περιβαλλοντικής ομάδας που αποκάλυψε ότι η κυβέρνηση συνέχισε την έγκριση “διευκολύνσεων”. «Ακόμη και μετά την χειρότερη, κατά πάσα πιθανότητα, περιβαλλοντική καταστροφή στην ιστορία των ΗΠΑ, τίποτα δεν φαίνεται να έχει αλλάξει.»

Ο έμπειρος οικολόγος ακτιβιστής Χάρβεϊ Wasserman επιτέθηκε στην κυβέρνηση που ενέδωσε στην πετρελαϊκή βιομηχανία.

«Τα Μέσα Ενημέρωσης θα έπρεπε να δείχνουν την εικόνα ενός Προέδρου αφοσιωμένου και αποφασισμένου να κινητοποιήσει όλα τα διαθέσιμα μέσα για τον περιορισμό των ζημιών,» γράφει ο Wasserman. «Αντί αυτού, ο Μπαράκ Ομπάμα υπερασπίζεται τις υπεράκτιες γεωτρήσεις και τη συνέχιση της φαλαινοθηρίας, αν και μπορεί να μην υπάρχουν φάλαινες μετά από μια τέτοια καταστροφή. Ένας αυτοκαταστροφικός φόρος τιμής στην εξουσία των εταιρειών.»

Οι Ρεπουμπλικάνοι από την πλευρά τους, είναι υπέρμαχοι των υπεράκτιων γεωτρήσεων. Η Γερουσιαστής Lisa Murkowski μπλόκαρε ένα νομοσχέδιο της Γερουσίας που θα μπορούσε αναδρομικά να αυξήσει το ποσό που πρέπει να καταβάλουν οι εταιρείες πετρελαίου σε περίπτωση διαρροής (για την ρύπανση που προκαλούν) από τα 75 εκατομμύρια δολάρια στα 10 δισεκατομμύρια. Οι εκλογικές δωρεές που η γερουσιαστής Murkowski έχει συγκεντρώσει όλα αυτά τα χρόνια από τη βιομηχανία πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι 300.000 δολάρια.

Στο επίκεντρο της περιβαλλοντικής απειλής που θέτει η υπεράκτια εξόρυξη πετρελαίου είναι το γεγονός ότι οι εταιρείες πετρελαίου βάζουν τα κέρδη τους πάνω από οποιοδήποτε άλλο παράγοντα, όπως το περιβάλλον, την άγρια ζωή, ακόμη και τις ζωές των ίδιων των εργαζομένων τους.

Το 1990, οι γεωτρήσεις σε βαθιά νερά στον Κόλπο του Μεξικού αντλούσαν περίπου 20.000 βαρέλια ημερησίως αργού πετρελαίου. Το περασμένο έτος, ο αριθμός αυτός είχε αυξηθεί σε 1 εκατομμύριο, 50πλάσια τιμή σε διάστημα 20 χρόνων, σύμφωνα με την CERA (Cambridge Energy Research Associates).

Ταυτόχρονα η βιομηχανία πετρελαίου δεν έχει αυξήσει αντίστοιχα τις επενδύσεις για την πρόληψη ή τη διαχείριση των διαρροών πετρελαίου στον Κόλπο. Οι ειδικές βαλβίδες (blowout preventers -BOP- ), που υποτίθεται ότι παρέχουν πολλαπλή ασφάλεια (και διακόπτουν τη διαρροή), σε περίπτωση ατυχήματος στην εξέδρα εξόρυξης πετρελαίου, δεν εμπόδισαν την καταστροφή.

Μια έκθεση του 2003 από τον τότε επικεφαλή τεχνολογικής ανάπτυξης της εταιρείας Transocean είχε επισημάνει ότι η μεγάλη πίεση που υπήρχε για τη συνεχή λειτουργία των γεωτρήσεων, δεν έδινε τη δυνατότητα να αντιμετωπιστούν τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι βαλβίδες BOP. Έτσι, οι έλεγχοι δεν είναι επαρκείς, λόγω πίεσης χρόνου, και οι βλάβες αντιμετωπίζονταν καθ’ οδόν, χωρίς ποτέ να αντιμετωπίζεται ο πυρήνας του προβλήματος.

Η έκθεση αναφέρει :

«Όλοι οι εργολάβοι υπεράκτιων γεωτρήσεων αντιμετωπίζουν συχνά καθυστερήσεις λόγω κακής αξιοπιστίας και αυξημένου κόστους των βαλβίδων BOP.» Ενώ αναφέρει επίσης: «Λόγω της πίεσης που υπάρχει να διορθωθούν οι βλάβες γρήγορα και να συνεχιστούν οι εργασίες, η ανάλυση των κύριων αιτιών των βλαβών κατά κανόνα δεν γίνεται … Σε πολλές περιπτώσεις, η συντήρηση θεωρείται ένα αναγκαίο κακό για να αποφευχθεί η διακοπή της παραγωγής.»

Λόγω του ότι οι γεωτρήσεις σε βαθιά ύδατα στον Κόλπο του Μεξικού πραγματοποιούνται σε μαζική κλίμακα, ένα ατύχημα του μεγέθους που βλέπουμε σήμερα ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα συμβεί.

Η πικρή αλήθεια είναι ότι πολύ λίγα μπορούν να γίνουν για να καθαρίσει η μεγάλη πετρελαιοκηλίδα στη θάλασσα. Ο μόνος τρόπος για την προστασία του περιβάλλοντος και της άγριας πανίδας, καθώς και του εισοδήματος των ψαράδων και των άλλων κλάδων που εξαρτώνται από τα οικοσυστήματα της περιοχής, είναι η πρόληψη τέτοιου είδους ατυχημάτων.

Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με την άμεση αναστολή των εργασιών των γεωτρήσεων σε βαθιά ύδατα. Σε αντίθετη περίπτωση, το οικολογικό κόστος είναι αδύνατο να υπολογιστεί.

Μετάφραση Misa

Για την οικολογία δες τη δημοσίευση

Η μια αποτυχία διαδέχεται την άλλη: από το Κιότο στην Κοπεγχάγη

Πηγή – Πειρσσότερα

kapistri

Πηγή – Πειρσσότερα

ΥΓ: Η πειρατεία σώζει τις τζέπες μας
http://thegreekz.com/ 
 Το είδαμε στο alfanea

Πηγή – Πειρσσότερα

Πηγή – Πειρσσότερα

Πηγή – Πειρσσότερα

Πτώση των βάσεων προαναγγέλλουν οι χαμηλές επιδόσεις των μαθητών στο μάθημα της Φυσικής την Τετάρτη.Η μεγάλη ποσότητα της ύλης σε συνάρτηση με την αυξημένη δυσκολία του τέταρτου θέματος συνέβαλαν στο να πάρει την κατιούσα η επίδοση των μαθητών και αναμένεται να σημάνει την πτώση των βάσεων στις πολυτεχνικές και τις φυσικομαθηματικές σχολές.Σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, τα χαμηλότερα γραπτά εντοπίζονται στη φυσική, τα μαθηματικά και την έκθεση, ενώ στα αρχαία ελληνικά οι βαθμολογίες κινούνται στα ίδια επίπεδα με πέρυσι με αποτέλεσμα οι βάσεις σε πολλές σχολές του πρώτου επιστημονικού πεδίου να μην έχουν αποκλίσεις από τις περσινές.Όπως κρίνουν οι βαθμολογητές οι φετινοί υποψήφιοι κινούνται βαθμολογικά γύρω από το 16 με 17 ενώ οι αριστούχοι είναι λιγότεροι σε σχέση με τα τελευταία χρόνια.Μάλιστα η οικονομική κρίση θα οδηγήσει τους…
υποψήφιους σπουδαστές να δηλώσουν περισσότερες σχολές στον τόπο κατοικίας τους μειώνοντας έτσι τη ζήτηση για τις σχολές της περιφέρειας.
Σήμερα, οι πανελλαδικές συνεχίζονται με τους μαθητές των Γενικών Λυκείων και των Ημερήσιων ΕΠΑΛ να εξετάζονται στις Αρχές Οικονομικής Θεωρίας, μάθημα επιλογής όλων των κατευθύνσεων

Πηγή – Πειρσσότερα

Την πρώτη του νίκη για το 2010 πέτυχε στην πίστα της Κωνσταντινούπολης ο Βρετανός παγκόσμιος πρωταθλητής, Lewis Hamilton. Η McLaren στάθηκε τυχερή, αφού οι οδηγοί της Red Bull «αυτοκτόνησαν», αλλά κατάφεραν να κρατήσουν την ψυχραιμία τους. Έτσι ο επίσης Βρετανός teammate του Hamilton και διάδοχός του στον θρόνο του παγκόσμιου πρωταθλητή, Jenson Button, πήρε τη δεύτερη θέση και ολοκλήρωσε τον θρίαμβο της Μ. Βρετανίας στην Τουρκία.Ο Mark Webber τερμάτισε…
τρίτος και έτσι έσωσε τα προσχήματα σε μια πολύ δραματική ημέρα για την ομάδα του, η οποία δώρισε το 1-2 στη McLaren.

Πηγή – Πειρσσότερα

Μπορείτε να βρείτε τη συνέντευξη στο site του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση.

DLN: Ας αρχίσουμε με μία κλασική ερώτηση. Υπάρχει μία σε μάκρος συζήτηση για το αν είναι κατάλληλο να χρησιμοποιείται ο όρος “ελεύθερο” σε σχέση με το ελεύθερο λογισμικό. Τελικά, τι σημαίνει η λέξη “ελεύθερο” και γιατί είναι τόσο σημαντικό να χρησιμοποιείται αντί του προσδιορισμού “λογισμικό ανοιχτού κώδικα”, όταν αναφερόμαστε στο κίνημα ελεύθερου λογισμικού;

RMS: Το ελεύθερο λογισμικό έχει να κάνει με την ελευθερία. Ελεύθερο λογισμικό σημαίνει λογισμικό που σέβεται την ελευθερία σου. Πιο συγκεκριμένα, ελεύθερο είναι το λογισμικό που σου δίνει τέσσερις θεμελιώδεις ελευθερίες:

(0) Την ελευθερία να τρέχεις το πρόγραμμα λογισμικού όπως επιθυμείς.

(1) Την ελευθερία να μελετάς και να τροποποιείς τον πηγαίο του κώδικα.

(2) Την ελευθερία να διαμοιράζεις ακριβείς αντιγραφές αυτού.

(3) Την ελευθερία να διαμοιράζεις αντιγραφές του προγράμματος, όπως το έχεις τροποποιήσει.

Για περισσότερες λεπτομέρειες δες τον ορισμό του ελεύθερου λογισμικού στο http://www.gnu.org/philosophy/free-sw.el.html.

Στη δεκαετία του ’90, καθώς το ελεύθερο λειτουργικό σύστημα GNU/Linux κέρδιζε σε δημοφιλία, δημιουργήθηκε μία διένεξη στην κοινότητα του ελεύθερου λογισμικού ανάμεσα σε δύο ομάδες με διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Υπήρχαν κάποιοι από εμάς που θεωρούσαν σπουδαίες τις αξίες της ελευθερίας και της κοινότητας και κάποιοι που έδιναν βάρος μόνο στη χρηστικότητα του λογισμικού.

Το 1998, η δεύτερη ομάδα επέλεξε το σλόγκαν “λογισμικό ανοιχτού κώδικα”, έτσι ώστε να αποφύγει κάθε αναφορά στην ελευθερία των χρηστών κατά την περιγραφή του ελεύθερου λογισμικού. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν αυτόν τον όρο επιθυμούσαν να αποφύγουν κάθε σύνδεση με την ιδέα της ελευθερίας.

Από το 1998, ο όρος “ελεύθερο λογισμικό” συμβολίζει την καμπάνια μας για ελευθερία και αναφέρεται σε προγράμματα λογισμικού που πληρούν τα παραπάνω κριτήρια αυτής της ελευθερίας. Ενώ ο όρος “λογισμικό ανοιχτού κώδικα” περιγράφει περίπου τα ίδια είδη προγραμμάτων λογισμικού αλλά τονίζοντας μόνο τις χρηστικές τους δυνατότητες.

Δες στο http://www.gnu.org/philosophy/open-source-misses-the-point.el.html για περισσότερες εξηγήσεις σχετικά με τη διαφοροποίηση ανάμεσα στο ελεύθερο λογισμικό και στο λογισμικό ανοιχτού κώδικα.

DLN: Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης μετατρέπονται όλο και περισσότερο σε διαχειριστές της διαδικτυακής δραστηριότητας των ανθρώπων. Το ότι κάποιες από αυτές τις ιστοσελίδες χρησιμοποιούν ελεύθερο λογισμικό για να καταγράφουν, να επεξεργάζονται και να μορφοποιούν τη δραστηριότητα των χρηστών, δεν αποτελεί για εμάς ανακούφιση αλλά, αντιθέτως, μας βάζει σε σκέψεις.

RMS: Οι ιδιοκτήτες αυτών των υπηρεσιών έχουν δικαίωμα να έχουν τον έλεγχο των δικών τους υπολογιστών και κάτι τέτοιο είναι μόνο δυνατό αν το λογισμικό, που χρησιμοποιούν, είναι ελεύθερο. Αν οι ιδιοκτήτες αυτοί παραχωρήσουν τον έλεγχο των διαμετακομιστών τους σε κάποια άλλη εταιρεία, με το να χρησιμοποιούν ιδιωτικά λογισμικά, αυτό έχει επιπτώσεις σε εσένα ως χρήστη.

Εντούτοις, με την ίδια λογική, το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες τέτοιου είδους υπηρεσιών έχουν έλεγχο των υπηρεσιών, που παρέχουν, λόγω χρήσης ελεύθερων λογισμικών, δεν διασφαλίζει από μόνο του ότι αυτοί θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους με τρόπο που θα σέβεται την ελευθερία σου.

DLN: Πιστεύεις ότι η προώθηση της άδειας χρήσης GNU Affero GPL (σημ.: μία από τις άδειες χρήσης του FSF) αρκεί για να περιορίσει τη ζημιά;

RMS: Σε καμία περίπτωση. Είναι αδύνατο να λύσεις έτσι, δηλαδή με μία άδεια χρήσης, το πρόβλημα του πώς οι ιδιοκτήτες των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης θα παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Λόγου χάρη, μία τέτοια άδεια χρήσης, όπως η GPL, δεν μπορεί να τους σταματήσει από το να καταχρώνται τα προσωπικά δεδομένα, που τους παραχώρησες.

Η άδεια χρήσης GNU Affero GPL ή σκέτο AGPL στοχεύει να λύσει ένα διαφορετικό πρόβλημα που μπορεί να εμποδίζει την πρόοδο ελεύθερων λογισμικών για διαδικτυακούς διαμετακομιστές. Κάνει χρήσιμη δουλειά αλλά αυτή η δουλειά δεν έχει κάποια σχέση με τον περιορισμό των καταχρήσεων, στις οποίες το Facebook τώρα προβαίνει.

DLN: Αν όχι, τότε λοιπόν ποιοι θεωρείς πως είναι οι όροι για τη δημιουργία μίας “ελεύθερης όπως η ελευθερία” υποδομής κοινωνικής δικτύωσης;

RMS: Το κύριο ζήτημα ηθικής για μία ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης είναι το ότι θα πρέπει να σέβεται την ιδιωτικότητά σου, όπως εσύ θέλεις. Αυτό όμως το ζήτημα είναι κάτι τελείως διαφορετικό από τα θέματα που αγγίζει το ελεύθερο λογισμικό.

Παρ’ όλα αυτά, τέτοιες ιστοσελίδες θα πρέπει να είναι λειτουργικές και για χρήστες που χρησιμοποιούν αποκλειστικά ελεύθερα λογισμικά. Για παράδειγμα, δεν πρέπει να “τρέχουν” βίντεο σε πρότυπα Flash η MPEG4, γιατί τέτοια πρότυπα προβάλλουν εμπόδια για τα ελεύθερα λογισμικά.

Περαιτέρω, τέτοιες ιστοσελίδες θα πρέπει να διευκολύνουν τους χρήστες να παίρνουν πίσω ή να σβήνουν όλα τα προσωπικά δεδομένα, που έχουν παραχωρήσει.

DLN: Για πολλούς το επιχειρείν για το ιδιωτικό κέρδος είναι κάτι τελείως διαφορετικό από το να κάνεις καλό στην κοινωνία. Είναι δυνατός ένας συμβιβασμός μεταξύ των δύο μέσα από τις πρακτικές του κινήματος του ελεύθερου λογισμικού; Πού πιστεύεις ότι θα πρέπει να τραβήξουμε τη διαχωριστική γραμμή;

RMS: Γενικώς, το ιδιωτικό κέρδος δεν είναι κάτι ούτε άξιο επαίνου ούτε κατ’ ανάγκη βλαπτικό. Είναι απλώς ένας τρόπος να κάνεις πράγματα που σου προσφέρουν ευχαρίστηση. Ανάλογα με το ποια πράγματα σου δίνουν ευχαρίστηση, η δραστηριότητά σου μπορεί να είναι είτε άξια επαίνου είτε βλαπτική είτε ηθικά ουδέτερη (π.χ. Αν ξοδέψω μια ώρα σε διάβασμα, αυτό με ευχαριστεί και δεν είναι ούτε άξιο επαίνου ούτε βλαπτικό. Αν ξοδέψω μια ώρα για την καμπάνια υπέρ του ελεύθερου λογισμικού, αυτό και με ευχαριστεί και είναι, κατά τη δική μου γνώμη, άξιο επαίνου).

Η ανάπτυξη ιδιωτικών λογισμικών είναι μία δραστηριότητα κοινωνικά βλαπτική, γιατί εντάσσεται σε ένα σχέδιο κυριαρχίας πάνω στους άλλους. Συμπεριλαμβάνει αναγκαία μία κακομεταχείριση των χρηστών ανεξαρτήτως του κινήτρου που κρύβεται πίσω από αυτή. Όποιο λοιπόν και αν είναι το εσωτερικό κίνητρο –ιδιωτικό κέρδος, κακία ή η απλή επιθυμία για τον έλεγχο των άλλων ή οτιδήποτε άλλο– μία τέτοια δραστηριότητα είναι ανήθικη.

Η ανάπτυξη ελεύθερου λογισμικού είναι ένα παράδειγμα επιχείρησης που δεν βασίζεται στην κυριαρχία πάνω σε άλλους. Οι χρήστες, που επιθυμούν προγράμματα λογισμικού, θα ανακαλύπτουν σε γενικές γραμμές ότι θα πρέπει να πληρώνουν προγραμματιστές να τα γράφουν, επειδή αλλιώς κανείς δεν θα μπει στον κόπο να τα γράψει. Αν οι προγραμματιστές παραδίδουν τα προγράμματα λογισμικού στους χρήστες ως ελεύθερο λογισμικό, θα μπορούν να πληρώνονται χωρίς να κακομεταχειρίζονται τους πελάτες τους.

DLN: Πιστεύεις ότι κάποιες μορφές του copyright θα πρέπει να καταργηθούν; Αν ναι, σε ποιους τομείς και τι είδους σύστημα θα πρότεινες προς αντικατάσταση; Θεωρείς επίσης ότι μία διάκριση στα πλαίσια του copyright ανάμεσα σε εμπορική και μη χρήση είναι επιθυμητή;

RMS: Κάποια έργα εξυπηρετούν καθαρά πρακτικές εργασίες (λ.χ. λογισμικά, συνταγές, επιμορφωτικά έργα, έργα αναφοράς, γραμματοσειρές κ.λπ.). Πιστεύω ότι τέτοιου τύπου έργα πρέπει να είναι ελεύθερα. Εντούτοις, αν απλώς καταργήσουμε το copyright, δεν θα πετύχουμε τον στόχο μας, καθώς οι ιδιωτικές συμβάσεις μεταξύ εταιρειών και χρηστών είναι ένας άλλος τρόπος για την περιχαράκωση των πνευματικών έργων με ιδιωτικά δικαιώματα. Αναλόγως, και στην περίπτωση των προγραμμάτων λογισμικού υπάρχουν άλλες μέθοδοι πέρα από το copyright, όπως η παρακράτηση του πηγαίου κώδικα και η εισαγωγή κανόνων ελέγχου μέσα στα ίδια τα προγράμματα λογισμικού, ώστε να “κλειδώνουν”, αν ο χρήστης επιχειρεί την εγκατάσταση τροποποιήσεων. Ένας άλλος τρόπος ιδιωτικοποίησης των λογισμικών είναι οι πατέντες. Με αυτές μάλιστα η επίθεση μπορεί να διεξαχθεί από κάποιον που δεν είναι ούτε χρήστης ούτε συγγραφέας του αντίστοιχου προγράμματος.

Για άλλα είδη πνευματικών έργων, όπως για έργα γνώμης ή έργα τέχνης, η πρότασή μου είναι να αλλάξουμε τους νόμους περί copyright, δίνοντας το δικαίωμα σε όλους να μοιράζονται τέτοια έργα, εφόσον έχουν δημοσιευθεί, υπό τον όρο ότι το κάνουν αυτό με μη εμπορικό τρόπο. Αυτό όμως δεν συνεπάγεται ότι πρέπει να καταργήσουμε εντελώς τους νόμους περί copyright.

DLN: Μία από τις χειρότερες απειλές που αντιμετωπίζει το κίνημα προέρχεται από τις πατέντες λογισμικού. Πριν κάποια χρόνια η κινητοποίηση των κινημάτων κατάφερε να εκτροχιάσει την προσπάθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εισάγει τις πατέντες λογισμικού στο Ευρωπαϊκό δίκαιο. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ευρεσιτεχνίας διαρκώς απονέμει τέτοιες πατέντες, καταστρατηγώντας ρητές εξαιρέσεις του λογισμικού από το περιεχόμενο των πατεντών. Τι πιστεύεις πάνω σε αυτά;

RMS: Οι πατέντες λογισμικού είναι επικίνδυνες για όλους τους προγραμματιστές. Η διαδικασία του να συγγράψει κανείς ένα πρόγραμμα λογισμικού συνεπάγεται αναγκαία το συνδυασμό χιλιάδων ιδεών. Αν βρίσκεσαι σε μία χώρα, που επιτρέπει τις πατέντες λογισμικού, κάθε μία από αυτές τις ιδέες δημιουργεί την πιθανότητα να εναχθείς. Αν η ιδέα σου είναι ήδη πατενταρισμένη, ο κάτοχος της πατέντας μπορεί να σε ενάγει που την εφαρμόζεις. Μπορείς να εναχθείς από εταιρείες, με τις οποίες δεν είχες ποτέ σχέση, ίσως και δεν είχες ποτέ ακούσει. Υπό αυτές τις περιστάσεις, η συγγραφή ενός μεγάλου προγράμματος καταντά όπως το να περάσεις μέσα από ένα ναρκοπέδιο.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη χειρότερη όταν αντικείμενα πατεντών γίνονται τα πρότυπα επικοινωνίας. Λόγου χάρη, το πρότυπο MP3 έχει πατενταριστεί σε πολλές χώρες. Τα πρότυπα βίντεο MPEG2 και MPEG4 είναι επίσης πατενταρισμένα. Αυτοί που διαμοιράζουν ελεύθερα προγράμματα, τα οποία κάνουν χρήση τέτοιων προτύπων, έχουν απειληθεί με αγωγές. Έτσι, κάθε φορά που βάζεις ένα βίντεο στο YouTube, το οποίο κάνει χρήση του προτύπου MPEG4, κάνεις ζημιά στην κοινότητα ελεύθερου λογισμικού (ελπίζουμε το YouTube να αλλάξει πρότυπο).

DLN: Ο κώδικας, δηλαδή τα πρότυπα και το λογισμικό, αποτελούν το νόμο στα ψηφιακά περιβάλλοντα. Το ελεύθερο λογισμικό και τα ανοιχτά πρότυπα είναι οι καλύτεροι τρόποι που έχουμε αναπτύξει μέχρι σήμερα για τον εκδημοκρατισμό του κυβερνοχώρου. Πιστεύεις ότι υπάρχει μία σύνδεση μεταξύ του ελεύθερου λογισμικού και της δημοκρατίας στην ψηφιακή εποχή; Ποιες είναι κατά τη γνώμη σου οι επιπτώσεις από την ευρεία χρήση ιδιωτικών λογισμικών και “κλειστών” προτύπων σε αυτό το ζήτημα;

RMS: Με το λογισμικό υπάρχουν δύο πιθανότητες: είτε οι χρήστες θα ελέγχουν το πρόγραμμα λογισμικού είτε το πρόγραμμα θα ελέγχει τους χρήστες. Οι χρήστες ελέγχουν το πρόγραμμα, όταν το λογισμικό είναι ελεύθερο. Ένα ιδιωτικό πρόγραμμα ελέγχει τους χρήστες, ενώ το πρόγραμμα αυτό το ελέγχει ο ιδιοκτήτης του. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι τα ιδιωτικά λογισμικά δίνουν στους ιδιοκτήτες του απαράδεκτη κυριαρχία πάνω στους χρήστες.

Ένα πρόγραμμα ελεύθερου λογισμικού αναπτύσσεται δημοκρατικά, υπό τον έλεγχο των χρηστών, επειδή κάθε χρήστης είναι ελεύθερος να συμμετέχει στην κοινωνική απόφαση για το μέλλον αυτού. Αντιθέτως, ένα ιδιωτικό πρόγραμμα λογισμικού αναπτύσσεται υπό τον απόλυτο και αποκλειστικό έλεγχο αυτού που εκάστοτε το αναπτύσσει. Έτσι, η δημοκρατία στην ψηφιακή εποχή απαιτεί απαραίτητα ελεύθερο λογισμικό.

Το ελεύθερο λογισμικό μας προσφέρει έναν επιπλέον τρόπο να αντιστεκόμαστε σε κάποια είδη επιτήρησης και περιορισμού των δραστηριοτήτων μας, που μπορεί να διεξάγονται μέσα από τα λογισμικά τα εγκατεστημένα στους υπολογιστές μας. Πολλά ιδιωτικά λογισμικά έχουν ιδιαίτερα ανήθικα στοιχεία, ώστε να κάνουν κάτι τέτοιο. Τέτοια λογισμικά περιλαμβάνουν τα Windows, το Adobe Flash player, το Macintosh, το iGroan (“iPhone”), το iBad (“iPad”) και το Amazon Swindle (“kindle”). Τα περισσότερα κινητά τηλέφωνα έχουν πίσω πόρτες, που επιτρέπουν μία εταιρεία να εγκαθιστά τροποποιημένο λογισμικό, και τέτοια λογισμικά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς επιτήρησης.

Από την άλλη, το ελεύθερο λογισμικό δεν μπορεί να αποτρέψει γενικώς την επιτήρηση και τους τεχνολογικούς περιορισμούς. Για παράδειγμα, αν χρησιμοποιείς κινητό τηλέφωνο, το σύστημα επικοινωνίας μπορεί να εντοπίζει το στίγμα σου μέσα από την τριγωνοποίηση της θέσης σου, κάθε φορά που το κινητό σου εκπέμπει σήμα. Η ενεργοποίηση του κινητού δεν είναι αναγκαία, για να συμβαίνει κάτι τέτοιο. Ο μόνος επαρκής τρόπος να αποφεύγεις τον εντοπισμό της θέσης σου είναι να βγάζεις τις μπαταρίες.

Θεωρώ τέτοιες συσκευές εντοπισμού θέσης μία προσβολή κατά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γι’ αυτό αρνούμαι να έχω μία τέτοια.

DLN: Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο τρόπος παραγωγής, που αναπτύχθηκε κατά την παραγωγή κώδικα από το ελεύθερο λογισμικό, θα μπορούσε ίσως να εφαρμοσθεί και σε άλλους τομείς της οικονομίας, ακόμη και για την παραγωγή υλικών αγαθών. Αυτό δίνει ελπίδα για ένα μέλλον πέρα από τον καπιταλισμό, την εκμετάλλευση και τον ιεραρχικό καταμερισμό εργασίας. Πιστεύεις ότι κάτι τέτοιο είναι δυνατό;

RMS: Το ελεύθερο λογισμικό δεν είναι ένας “τρόπος παραγωγής”. Δεν υπάρχει κάποιος συγκεκριμένος τρόπος παραγωγής σε σχέση με το ελεύθερο λογισμικό. Ελεύθερο λογισμικό σημαίνει λογισμικό που διαμοιράζεται χωρίς να υποδουλώνει τον χρήστη. Το πώς αυτό το λογισμικό φτιάχνεται είναι κάτι που δεν έχει σημασία στον χαρακτηρισμό του ελεύθερου λογισμικού.

Οι υπέρμαχοι του λογισμικού ανοιχτού κώδικα, καθώς δεν επιθυμούν να συζητήσουν το ζήτημα στο πλαίσιο του σεβασμού των ελευθεριών των χρηστών (δεν θέλουν να πουν ότι οι χρήστες αξίζουν την ελευθερία), έχουν αναπτύξει μία διαφορετική γραμμή επιχειρηματολογίας, που επικεντρώνει στη συνεργατική ανάπτυξη των προγραμμάτων λογισμικού. Ισχυρίζονται ότι αυτή η μέθοδος ανάπτυξης –που είναι δυνατή μόνο αν το λογισμικό τουλάχιστον προσεγγίζει τα χαρακτηριστικά του ελεύθερου– παράγει λογισμικό ανώτερης ποιότητας. Αν έχουν δίκιο, αυτό πιστεύω ότι είναι μία σημαντική πτυχή, ωστόσο θεωρώ ότι δεν είναι κάτι τόσο σημαντικό όσο η ελευθερία αυτή καθεαυτή. Έτσι, το ελεύθερο λογισμικό δεν προϋποθέτει τη χρήση ενός τέτοιου τρόπου ανάπτυξης αλλά, εφόσον κανείς τον βρίσκει χρήσιμο, φυσικά ας κάνει χρήση του.

Η συνεργατική δημιουργία έχει εφαρμοστεί και σε άλλα εγχειρήματα εκτός του τομέα των προγραμμάτων λογισμικού. Για παράδειγμα, έργα λόγου όπως η Wikipedia, αναπτύσσονται συνεργατικά. Εντούτοις, δεν πιστεύω ότι κάτι τέτοιο μπορεί να εφαρμοστεί στην παραγωγή υλικών αγαθών, όπου πολλή επαναλαμβανόμενη και βαρετή δουλειά είναι αναγκαία.

Πολλοί άνθρωποι γράφουν λογισμικό και το καθιστούν χρήσιμο σε άλλους, απλώς για να έχουν τη χαρά του να κάνουν κάτι τέτοιο, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι δεν βρίσκονται υπό πίεση να διαθέτουν το χρόνο τους για κάτι άλλο. Μπορεί να ξοδεύουν ακόμη και 12 ώρες τη μέρα κάνοντας κάτι τέτοιο, εθελοντικά, επειδή το βρίσκουν συναρπαστικό. Ωστόσο, αμφιβάλλω αν πολλοί άνθρωποι θα δουλεύουν έτσι σε εργασίες που δεν προσφέρουν ευχαρίστηση, όπως σε μία γραμμή παραγωγής ή σερβίροντας φαγητό. Πιστεύω ότι θα πρέπει να πληρώνουμε τους ανθρώπους, ώστε να κάνουν παραπάνω από λίγα λεπτά μίας τέτοιας δουλειάς τη μέρα.

Ακόμη και κάποιο είδος λογισμικού μπορεί να μην προσφέρει ενδιαφέρον για τους εθελοντές – όπως κάποιο λογισμικό υπό παραγγελία για μία περιττή χρήση.

DLN: Κατά τη γνώμη μας αυτό που κάνει το ελεύθερο λογισμικό ιδιαίτερα σημαντικό είναι η στενή του σχέση με την αξία της κοινοτικής παραγωγής, κινητοποιούμενης από το αίσθημα των ανθρώπων για αλληλεγγύη μεταξύ τους. Αυτές είναι δύο θεμελιώδεις ηθικές αξίες των αναρχικών και ελευθεριακών σοσιαλιστικών κινημάτων σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας τους. Πιστεύεις ότι πολιτικοποιώντας τη συζήτηση σχετικά με το ελεύθερο λογισμικό δια μίας τέτοιας οδού θα βοηθούσε ή όχι το κίνημα;

RMS: Υπάρχουν στοιχεία αναρχισμού στο κίνημα του ελεύθερου λογισμικού, συνδυασμένα με στοιχεία σοσιαλισμού και καπιταλισμού. Η αναρχική πλευρά αφορά στο ότι ως χρήστης είσαι ελεύθερος να κάνεις ό,τι θέλεις.

Ένα ελεύθερο πρόγραμμα, μόλις δημοσιευτεί, είναι διαθέσιμο σε όλη την κοινωνία και είναι κατ’ αποτελεσματικό τρόπο δημόσιο αγαθό. Δεν δημοσιεύεται κάθε ελεύθερο πρόγραμμα αλλά ο οποιοσδήποτε χρήστης μπορεί να το δημοσιεύσει. Έτσι, προωθώντας το ελεύθερο λογισμικό τείνουμε στο να το καθιστούμε δημόσιο αγαθό και αυτό έχει μία σοσιαλιστική πλευρά.

Υπάρχουν όμως και καπιταλιστικές πλευρές. Λόγου χάρη, το ελεύθερο λογισμικό σέβεται την ιδιωτική ιδιοκτησία. Με το ελεύθερο λογισμικό η αντιγραφή, που κάνεις, σου ανήκει – αντίθετα με λογισμικά ευρείας χρήσης, οι προγραμματιστές των οποίων διακηρύττουν ότι κάθε αντιγραφή αυτών τους ανήκει. Είσαι ελεύθερος να δώσεις δωρεάν ή να πουλήσεις μία αντιγραφή, εναλλακτικά και εντός ενός υλικού φορέα. Είσαι επίσης ελεύθερος να παρέχεις υπηρεσίες υποστήριξης και υπάρχουν πολλές επιχειρήσεις ελεύθερου λογισμικού, που το κάνουν αυτό.

Βάζοντας όλα τα παραπάνω μαζί, θεωρώ ότι οι αναρχικοί και οι ελευθεριακοί σοσιαλιστές έχουν καλούς λόγους να απορρίπτουν ιδιωτικά λογισμικά και να επιμένουν υπέρ του ελεύθερου λογισμικού αλλά θα ήταν λάθος (και βλαπτικό για το κίνημα του ελεύθερου λογισμικού) να λέμε ότι το ελεύθερο λογισμικό είναι μία αναρχική δραστηριότητα.

DLN: Πιστεύεις ότι είναι επιθυμητό οι προγραμματιστές να μπορούν να βγάζουν τα προς το ζην από το ελεύθερο λογισμικό; Αν ναι, ποιους τρόπους απασχόλησης θα τους σύστηνες; Θεωρείς ότι μία βιομηχανία λογισμικού σε άνοδο, η οποία θα παράγει αποκλειστικά ελεύθερο λογισμικό, είναι δυνατή χωρίς ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές;

RMS: Οι εθελοντές μπορούν να αναπτύσσουν έναν πλούτο προγραμμάτων ελεύθερου λογισμικού για κάθε δυνατό σκοπό αλλά είναι πολύ χρήσιμο να μπορούμε επιπρόσθετα να πληρώνουμε και προγραμματιστές να δουλεύουν πάνω σε αυτά. Έτσι, είμαι χαρούμενος που υπάρχουν εταιρείες που κάνουν κάτι τέτοιο.

Σχεδόν όλη η βιομηχανία λογισμικού καταπιάνεται με την ανάπτυξη λογισμικού ειδικών χρήσεων κατά παραγγελία, κάθε φορά για έναν συγκεκριμένο πελάτη. Όπως εξήγησα παραπάνω, ακόμη και σε έναν κόσμο όπου το λογισμικό θα είναι πλήρως ελεύθερο, ο πελάτης θα πρέπει να πληρώνει για να γίνει μία τέτοια δουλειά.

DLN: Η διαρκής και γεωμετρική αύξηση στις απαιτήσεις υλισμικού (hardware) που παρατηρείται σε σχέση με ιδιωτικά λογισμικά αναγκάζει τους χρήστες Η/Υ σε όλο τον κόσμο να κάνουν διαρκείς αναβαθμίσεις στον εξοπλισμό τους. Αυτή είναι κατά τη γνώμη μας μία πρακτική που ωφελεί τις εταιρείες υλισμικού και λογισμικού αλλά αποδεικνύεται εξαιρετικά βλαπτική για το περιβάλλον. Θα μπορούσε το ελεύθερο λογισμικό με το διαφορετικό σύστημα αξιών και τρόπους παραγωγής του να είναι μία λύση στο ζήτημα αυτό;

RMS: Το ελεύθερο λογισμικό μπορεί να μειώνει το πρόβλημα αυτό, καθώς κανείς δεν έχει κάποιο συγκεκριμένο κίνητρο να φτιάχνει ελεύθερο λογισμικό που θα έχει μεγαλύτερες υπολογιστικές απαιτήσεις. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι τα συστήματα λογισμικού δεν θα γίνονται μεγαλύτερα –δεν είμαστε τέλειοι– αλλά τουλάχιστον το κίνητρό μας είναι να αποφεύγουμε κάτι τέτοιο.

Το λειτουργικό σύστημα GNU/Linux στη δεκαετία του ’90 ήταν αντικείμενο θαυμασμού, επειδή μπορούσε να “τρέχει” επαρκώς σε μηχανήματα που ήταν πολύ μικρά για τις απαιτήσεις των Windows. Το GNU/Linux έγινε πολύ μεγαλύτερο το 2000 με την προσθήκη γραφικών φιλικών προς το χρήστη, όπως τα GNOME και KDE. Νομίζω ότι το μέγεθός του δεν μεγαλώνει πολύ σήμερα αλλά δεν κρατώ λογαριασμό για κάτι τέτοιο.

DLN: Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι στη μέση μίας σοβαρής οικονομικής κρίσης. Πιστεύεις ότι η παραγωγή, χρήση και διάχυση του ελεύθερου λογισμικού θα μπορούσε να είναι μία ανάμεσα στις πολλές λύσεις σε μικρά πράγματα της κοινής μας ζωής, που συνδυασμένες όλες μαζί θα μπορούσαν να μας ανοίξουν έναν εναλλακτικό δρόμο για την έξοδο από την κρίση;

RMS: Το ελεύθερο λογισμικό είναι ζήτημα ελευθερίας όχι τιμής. Δεν είναι απαραίτητα δωρεάν. Οι εταιρείες μπορεί να πωλούν αντιγραφές του και υπηρεσίες υποστήριξης. Αλλά το ελεύθερο λογισμικό αποσοβεί το να πληρώνεις ενοίκιο για τη χρήση του. Έτσι, η χρήση του μπορεί να σημαίνει εξοικονόμηση χρημάτων για τους κατοίκους κάποιου τόπου. Η εξαφάνιση του ενοικίου δεν εξαφανίζει όλα τα έξοδα της χρήσης του λογισμικού. Αλλά τα υπολειπόμενα έξοδα (εγκατάστασης, υποστήριξης, εκπαίδευσης) μπορούν να πληρωθούν σε εγχώριους παρόχους και δεν δημιουργούν εξαγωγές χρήματος στο εξωτερικό.

Ωστόσο, τι ποσοστό του ελλείμματος της Ελλάδας μπορεί να μειωθεί με κάτι τέτοιο; Δεν γνωρίζω αλλά υποθέτω ότι πρόκειται για ένα πολύ μικρό ποσοστό.

Πιστεύω ότι αυτό που η Ελλάδα έχει περισσότερο τώρα ανάγκη είναι να εντοπίσει τους πλούσιους που αποφεύγουν την πληρωμή φόρων. Προτείνω να απαιτήσετε από την κυβέρνηση το εξής: για κάθε ευρώ που χάνεται από τις αυξήσεις σε φόρους, το κράτος θα πρέπει να ενισχύει με ένα ευρώ τις κοινωνικές παροχές. Αν τα έσοδα από τους φόρους αυξηθούν κατά ένα εκατομμύριο ευρώ, τότε ένα εκατομμύριο ευρώ πρέπει να δοθεί για κοινωνικές δαπάνες. Με μία τέτοια συμφωνία, οι πολίτες της Ελλάδας θα ξέρουν ότι η ενίσχυση της φοροδότησης θα ωφελήσει τελικά την κοινωνία και θα βοηθήσει στην ήττα του ΔΝΤ.

Πηγή – Πειρσσότερα

Μπορεί υπό τους 40 βαθμούς Κελσίου η κατανάλωση ενός παγωτού να είναι σωτήρια, ωστόσο λίγο αργότερα, οι θερμίδες που θα πρέπει να κάψει ο οργανισμός, ανεβάζουν στα ύψη τη θερμοκρασία του σώματος. Το ίδιο ισχύει και για αυτά φέρονται να είναι χαμηλής θερμιδικής αξίας…

Αυτή και άλλες συστάσεις για την ασφάλεια της καλοκαιρινής απόλαυσης εξέδωσε σε ανακοίνωσή το Κέντρο Προστασίας Καταναλωτή (ΚΕΠΚΑ).

Με ανακοίνωσή του, το ΚΕΠΚΑ ενημερώνει πως:

- Η δροσιά ενός παγωτού είναι μόνο στιγμιαία. Οι θερμίδες που λαμβάνουμε (τουλάχιστον 300), όταν «καίγονται» αυξάνουν στο σώμα το αίσθημα της θερμότητας και δημιουργούν την αίσθηση ότι ζεσταινόμαστε και διψάμε περισσότερο.

- Τα παγωτά που έχουν λιώσει και ξαναπαγώσει δεν πρέπει ποτέ να καταναλώνονται, γιατί είναι πιθανόν αλλοιωμένα.

- Βοηθούν στην παχυσαρκία, γιατί ένα κανονικό παγωτό δίνει περίπου 300 θερμίδες.

-Ακόμη και τα παγωτά light, που αναγράφουν ότι περιέχουν 0% λιπαρά και 0% ζάχαρη, δίνουν στον οργανισμό μέχρι και 200 θερμίδες.

Τι πρέπει να προσέχουμε όταν αγοράζουμε παγωτό:

- Να έχουν την απαιτούμενη σκληρότητα.

- Η οσμή τους να είναι ευχάριστη.

- Το χαρτί της συσκευασίας να μην είναι υγρό ή κολλημένο πάνω στο παγωτό, σχισμένο ή η συσκευασία έχει σχήμα διαφορετικό από αυτό, που φαίνεται στα διάφορα διαφημιστικά της παρασκευάστριας εταιρείας.

- Αυτά που είναι συσκευασμένα σε κύπελλα, να μην παρουσιάζουν υπερχείλιση στο καπάκι.

- Να μην είναι μαλακά, υδαρή και η υφή τους να μην μοιάζει με αυτή του γιαουρτιού ή του βουτύρου ή με κόκκους άμμου.

- Να μην εμφανίζουν ίζημα ή θρυμματίζονται σε μικρά κομματάκια ή περιέχουν μικροκρυστάλλους (μικρά παγάκια), ή έχουν σχήμα παραμορφωμένο. Αυτά τα χαρακτηριστικά δείχνουν ότι το παγωτό, κάποια στιγμή, αποψύχθηκε και ξανακαταψύχθηκε.

- Να μην έχουν γεύση πικρή, ξινή, ή αλμυρή. Πηγή: http://www.tanea.gr

Πηγή – Πειρσσότερα

Μετά την ανακοίνωση της δημιουργίας τεχνητής ζωής που έκανε τον γύρο του κόσμου, πολλοί ανέφεραν ότι ο εμπνευστής της Κρεγκ Βέντερ είναι απλώς ένας έμπορος που θέλει να πλουτίσει με οποιοδήποτε κόστος- και το κόστος, σύμφωνα με τους επικριτές, θα είναι μεγάλο αφού η έκλυση στο περιβάλλον τεχνητών οργανισμών, όπως αυτός που τώρα δημιουργήθηκε, είναι ικανή να προκαλέσει καταστροφή…

Καταστροφή λοιπόν, όπως λένε οι κατήγοροι, ή σωτηρία, όπως αναφέρουν ο Βέντερ και οι συνεργάτες του; Το ερώτημα μοιάζει με το νόμισμα που έχει δύο όψεις και το θέμα είναι ποια όψη θέλουμε να δούμε, όπως συμβαίνει με όλες τις εξελίξεις στην επιστημονική έρευνα. Αυτό απάντησε στο «Βήμα» ο στενός συνεργάτης του Κρεγκ Βέντερ Αριστείδης Πατρινός, πρόεδρος της εταιρείας του Βέντερ Synthetic Genomics και ένας από τους «στυλοβάτες» της ερευνητικής ομάδας στο Ινστιτούτο J Craig Venter.

Ο δρ Πατρινός μάς μίλησε για την πληθώρα εφαρμογών που θα μπορούσαν να έχουν οι οργανισμοί εργαστηρίου για έναν κόσμο πιο ανθρώπινο. Μετά την τεχνητή ζωή λοιπόν τι; Πολλά (και καλά), σύμφωνα με τον έλληνα επιστήμονα, αφού οι… Σύνθιες του μέλλοντος δεν θα καταστρέψουν εμάς αλλά τους… καταστροφικούς σημερινούς εχθρούς μας. Ελπίζουμε να κοιτάξουν όλοι το νόμισμα από τη σωστή όψη του…

Εμβόλια-εξπρές
Μία από τις πολλές εφαρμογές που θα μπορούσαν να έχουν ίσως και μέσα σε πέντε χρόνια από σήμερα η Σύνθια και τα… αδέλφια της είναι η ταχεία παραγωγή εμβολίων, λέει ο δρ Πατρινός. «Κάτι τέτοιο θα ήταν άκρως σημαντικό σε περιπτώσεις κρίσεων, όπως μια πανδημία γρίπης». Σήμερα είναι γνωστό ότι η πλειονότητα των εμβολίων καλλιεργείται σε αβγά. Οπως εξηγεί ο έλληνας επιστήμονας «η διαδικασία αυτή είναι άκρως χρονοβόρος και πολλές φορές απαιτείται καλλιέργεια ίσως και 45 ημερών. Με τη νέα μέθοδο που προτείνουμε πιθανόν ο χρόνος αυτός να μπορούσε να μειωθεί στη μία ημέρα».

Πώς θα ήταν δυνατόν να συμβεί κάτι τέτοιο; «Θα μπορούμε μέσα σε έναν υπολογιστή να συλλέγουμε τα δείγματα από τα κρούσματα της γρίπης που εμφανίζονται σε διαφορετικά σημεία του πλανήτη. Η τεχνολογία των υπολογιστών που αναπτύξαμε για τη δημιουργία του τεχνητού κυττάρου θα μας δείξει τον δρόμο για τη σύνθεση του κατάλληλου εμβολίου,το οποίο θα περιέχει τον συνδυασμό των σωστών στελεχών του ιού της γρίπης.Παράλληλα τεχνητές κυτταρικές σειρές εργαστηρίου θα μας παρέχουν γρήγορα μεγάλες ποσότητες εμβολίων» αναφέρει ο κ. Πατρινός.

Οι συνθετικοί οργανισμοί υπόσχονται όμως σημαντική πρόοδο και στην ανάπτυξη πλήθους φαρμάκων, σύμφωνα με τον επιστήμονα, αφού «θα προσφέρουν μια τεράστια κυτταρική βάση για την αξιολόγηση νέων ουσιών. Με τον τρόπο αυτό θα “σαρώνουμε” πολύ περισσότερες χημικές ουσίες και θα είμαστε σε θέση να επιλέγουμε τις κατάλληλες,οι οποίες θα αποτελέσουν τα φάρμακα του μέλλοντος».

Νέες θεραπείες
Τα βακτήρια… εργαστηρίου θα μπορούσαν επίσης να επιφέρουν την τάξη στο «ζωντανό εργαστήριο», που δεν είναι άλλο από τον ανθρώπινο οργανισμό, βάζοντας «φρένο» σε διαφορετικές νόσους. Ο συνεργάτης του δρ. Βέντερ αναφέρει ότι μέσα στον καθένα από εμάς- από το δέρμα ως το πεπτικό σύστημα- ζουν περί τα 100 τρισεκατομμύρια κύτταρα διαφορετικών ειδών μικροβίων. Η διαταραχή των ισορροπιών του «μικροβιόκοσμου» στον ανθρώπινο οργανισμό θεωρείται ένοχη για ασθένειες όπως η νόσος του Crohn, μια σοβαρή φλεγμονώδης πάθηση του εντέρου. «Υπάρχει η πιθανότητα να εισάγουμε συνθετικούς μικροβιακούς οργανισμούς στο έντερο επιφέροντας έτσι την ισορροπία και θεραπεύοντας τη νόσο» υπογραμμίζει ο δρ Πατρινός.

Μήπως οι σκεπτικιστές έχουν όμως δίκιο; Μια τέτοια παρέμβαση στον ανθρώπινο οργανισμό δεν θα μπορούσε, αν ξεφύγει από τον έλεγχο, να αποδειχθεί ως και «δολοφονική» αντί για σωτήρια; Ο επιστήμονας απαντά ότι πάντα υπάρχει αυτός ο κίνδυνος. «Ολων των ειδών οι θεραπείες εμπεριέχουν κάποιο ρίσκο. Και η γονιδιακή θεραπεία, που θεωρείται πολλά υποσχόμενη, φάνηκε, ιδιαίτερα στην αρχή της εφαρμογής της, ότι μπορεί να προκαλέσει πολύ σοβαρά προβλήματα, όπως καρκινογενέσεις, ακόμη και θανάτους. Γι΄ αυτόν τον λόγο το “κλειδί” είναι να διεξαχθούν επαρκείς μελέτες και δοκιμές».

Βιολογική ενέργεια
Οι οργανισμοί-«παιδιά» υπολογιστή ίσως σώσουν όχι μόνο τον άνθρωπο αλλά και τον κόσμο γύρω του. Ο όρος-«κλειδί», κατά τον κύριο Πατρινό, είναι η βιολογική ενέργεια. «Τα τελευταία χρόνια πολλοί ειδικοί αναζητούν εναλλακτικές πηγές ενέργειας που θα σώσουν τον πλανήτη. Σε αυτό το πλαίσιο, σε χώρες όπως οι ΗΠΑ χρησιμοποιείται το καλαμπόκι για την παραγωγή αιθανόλης. Εμείς θεωρούμε ότι είναι λάθος να κάνουμε χρήση πηγών που μπορούν να θρέψουν τον κόσμο για παραγωγή καυσίμων. Ετσι στρεφόμαστε στα υπολείμματα του θερισμού που περιέχουν μεταξύ άλλων ουσίες όπως η κυτταρίνη». Ποια είναι η προσέγγιση του δρ. Βέντερ και της ομάδας του;

Η χρήση ειδικώς σχεδιασμένων ενζύμων τα οποία θα μπορούν να κάνουν πολύ ευκολότερα τη μετατροπή των υπολειμμάτων του θερισμού σε καύσιμα. «Αυτοί οι οργανισμοί εκτιμούμε ότι θα είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί στην παραγωγή καυσίμων αλλά και πολύ φθηνότεροι». Πιο αποτελεσματική αλλά και πιο φιλική προς το περιβάλλον παραγωγή καυσίμων μελετούν όμως οι ειδικοί του Ινστιτούτου J Craig Venter σε συνεργασία με τον «γίγαντα» των καυσίμων Εxxon Μobil.

Ο κ. Πατρινός εξηγεί ότι η συνεργασία ξεκίνησε τον περασμένο Ιούλιο και η εταιρεία-κολοσσός χρηματοδοτεί τις προσπάθειες του ινστιτούτου με 600 εκατομμύρια δολάρια προκειμένου να παραχθούν κάποια ημέρα βιοκαύσιμα από τα… ταπεινά φύκη. «Η όλη διαδικασία έχει διττό όφελος. Βασιζόμαστε στη διαδικασία της φωτοσύνθεσης: μέσω του συνδυασμού διοξειδίου του άνθρακα και ηλιακής ενέργειας παράγονται κάποια λίπη, τα οποία πιστεύουμε ότι μπορούν να αποτελέσουν την πρώτη ύλη διαφορετικών καυσίμων.

Με δεδομένο όμως ότι το διοξείδιο του άνθρακα “συλλαμβάνεται” απευθείας από την ατμόσφαιρα,η συγκεκριμένη μέθοδος μπορεί να δώσει και μια καλή λύση στη μείωση των αερίων του θερμοκηπίου». Για την πραγματοποίηση αυτού του φιλόδοξου σχεδίου απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά, με αποτέλεσμα, όπως λέει ο επιστήμονας, «να μην περιμένουμε ευρεία διάθεση τέτοιου είδους προϊόντων πριν από την πάροδο μιας δεκαετίας».

Πόλεμος στη ρύπανση
Οι τεχνητοί οργανισμοί λοιπόν μια ημέρα- έστω και σε δέκα χρόνια από τώρα- θα γεμίζουν το ρεζερβουάρ μας, αλλά συγχρόνως θα… αδειάζουν τις θάλασσες από επικίνδυνη ρύπανση αφού θα συντίθενται με βάση «γενετικό λογισμικό» που θα τους καθιστά… ρυπαντοφάγους. «Ισως αν υπήρχαν διαθέσιμοι σήμερα οι τεχνητοί οργανισμοί, να έδιναν μια λύση στην τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή που έχει προκληθεί στον Κόλπο του Μεξικού με την πετρελαιοκηλίδα» αναφέρει χαρακτηριστικά ο δρ Πατρινός.

Και όταν όμως δεν «καταβροχθίζουν» χημικούς ρυπαντές, τα μικρόβια εργαστηρίου θα έχουν την ικανότητα να τους θέτουν έστω υπό έλεγχο. Ο έλληνας επιστήμονας λέει ότι «σε περιοχές του πλανήτη που είναι άκρως επιβαρημένες από μόλυνση και όπου υπάρχει κίνδυνος η ρύπανση να περάσει στον υδροφόρο ορίζοντα, τεχνητοί οργανισμοί που θα εκλύονται θα δημιουργούν “βιο-φράγματα” ικανά να μετατρέπουν τα υδατοδιαλυτά αυτά χημικά σε μη υδατοδιαλυτά,με αποτέλεσμα η ρύπανση να περιορίζεται». Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι, για παράδειγμα, σε έναν ποταμό η έκλυση ειδικώς σχεδιασμένων μικροβίων θα βάζει φραγμό στην εξάπλωση της ρύπανσης στα υπόγεια νερά.

Καθαρό νερό Οι γεννημένοι στο εργαστήριο μονοκύτταροι οργανισμοί ίσως χαρίσουν επίσης μία ημέρα καθαρό πόσιμο νερό σε 1,5 δισ. ανθρώπους των αναπτυσσομένων χωρών που σήμερα διψούν. Μια τεχνολογία που χρησιμοποιείται ήδη (microbial cell process) για τον καθαρισμό του νερού θα ήταν δυνατόν να εξελιχθεί σημαντικά με χρήση συνθετικών οργανισμών. Με βάση αυτή την τεχνολογία, τα ίδια τα μικρόβια που υπάρχουν στα βοθρολύματα χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ηλεκτρισμού και για τη χρήση αυτού του ηλεκτρισμού στον καθαρισμό του νερού. Η μεγάλη παραγωγή τεχνητών μικροβίων είναι ικανή να οδηγήσει σε σημαντική διευκόλυνση της διαδικασίας.

Συνθετικά τρόφιμα
Τα βακτήρια του Βέντερ και της ομάδας του μπορεί να αποτελέσουν ακόμη και πηγή δημιουργίας του… λαδιού που θα βάζουμε, στο μέλλον, στις σαλάτες μας και όχι μόνο. Και εδώ ο ρόλος των συνθετικών οργανισμών θα είναι διπλός καθώς οι τεχνητές μορφές ζωής θα προσφέρουν σημαντικά για τη διατροφή μας λίπη, αλλά παράλληλα θα σώζουν ολόκληρες περιοχές από την αποψίλωση δασών. Με ποιον τρόπο; Η φωτοσύνθεση θα κάνει και πάλι το θαύμα της παράγοντας έλαια που ίσως έχουν την ίδια γεύση με διαφορετικά είδη βρώσιμων ελαίων. «Σήμερα για την παραγωγή ελαίων,όπως το φοινικέλαιο, δημιουργούνται τεράστιες φυτείες που έχουν ως αποτέλεσμα την αποψίλωση τροπικών δασών. Με τους οργανισμούς εργαστηρίου κάτι τέτοιο θα αποφεύγεται» σημειώνει ο δρ Πατρινός.

Προς αυτήν την κατεύθυνση ο Βέντερ και οι συνεργάτες του έχουν κάνει συμφωνία με μία εταιρεία που ονομάζεται Genting, η οποία έχει τεράστιες φυτείες φοινικέλαιου στη Μαλαισία. «Οι υπεύθυνοι της εταιρείας επιθυμούν μελλοντικά να μειώσουν τον αριθμό των φυτειών και ελπίζουμε ότι με τη νέα τεχνολογία θα το καταφέρουν». Ισως κάποτε, σύμφωνα με τον έλληνα επιστήμονα, δούμε να κυκλοφορούν τρόφιμα που θα διαθέτουν όλες τις απαραίτητες θρεπτικές ουσίες, χωρίς να υπολείπονται σε γεύση, τα οποία θα έχουν δημιουργηθεί με βάση τεχνητούς οργανισμούς.

Τους πολυκύτταρους ξεχάστε τους…

Ποιο θα είναι το επόμενο βήμα για την ερευνητική ομάδα του Βέντερ όταν οι μονοκύτταροι οργανισμοίπροϊόντα υπολογιστή ολοκληρώσουν το πολυσχιδές έργο τους; Μήπως η δημιουργία πολυκύτταρων οργανισμών, η σκέψη και μόνο της οποίας έχει κάνει αρκετούς να φτιάχνουν ήδη σενάρια μορφών ζωής «Φρανκεστάιν»;

«Η δημιουργία πολυκύτταρου οργανισμού, όπως ο μύκητας της μαγιάς, είναι άκρως πολύπλοκη» απαντά ο δρ Πατρινός και συνεχίζει: «Δεν βλέπω να συμβαίνει ούτε στη δική μας ζωή, ούτε σε εκείνη των παιδιών ή των εγγονών μας». Αν οι τεχνολογίες που προτείνει η ομάδα του Βέντερ χρησιμοποιηθούν πράγματι για τόσο καλούς και αγαθούς σκοπούς όσο αυτοί που μας παρουσιάζει ο δρ Πατρινός, δεν νομίζουμε ότι θα έχουμε ούτε εμείς ούτε τα παιδιά και τα εγγόνια μας παράπονο που δεν προλάβαμε να δούμε τι θα μπορούσαν να προσφέρουν οι πολυκύτταροι οργανισμοί…

ΠΩΣ «ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ» Η ΣΥΝΘΙΑ

Με δημοσίευσή τους πριν από 10 ημέρες περίπου στην έγκριτη επιθεώρηση «Science»,ο Βέντερ και οι συνεργάτες του από το Ινστιτούτο J Craig Venter στο Μέριλαντ και στην Καλιφόρνια ανακοίνωσαν ότι δημιούργησαν το πρώτο τεχνητό κύτταρο στο εργαστήριο,την επονομαζόμενη Synthia. Ουσιαστικώς οι επιστήμονες συνέθεσαν ολόκληρο το «γενετικό λογισμικό» ενός βακτηρίου και το μεταμόσχευσαν σε ένα άλλο βακτήριο. Το μικρόβιο στο οποίο μεταμοσχεύθηκε το «γενετικό λογισμικό» εργαστηρίου έμοιαζε τόσο στη μορφή όσο και στη συμπεριφορά με το είδος στο οποίο ανήκε το συνθετικό DΝΑ.

Ο νέος οργανισμός που δημιουργήθηκε διαθέτει μια τεχνητή εκδοχή του DΝΑ ενός υπάρχοντος βακτηρίου- Μycoplasma mycoides-,το οποίο προκαλεί μαστίτιδα στις αίγες.Το τεχνητό γονιδίωμα που προέκυψε εισήχθη σε ένα άλλο βακτήριο-λήπτη,του είδους Μycoplasma capricolum,από το οποίο προηγουμένως είχε αφαιρεθεί το γενετικό υλικό.

Για να δημιουργήσουν το λογισμικό του κυττάρου οι ερευνητές αντέγραψαν αρχικώς το υπάρχον βακτηριακό γονιδίωμα και κατέγραψαν την αλληλουχία του γενετικού κώδικά του,η οποία αποτελούνταν περίπου από 1 εκατομμύριο ζεύγη βάσεων. Στη συνέχεια,με χρήση υπολογιστών και ειδικών μηχανημάτων χημικής σύνθεσης, δημιούργησαν ένα αντίγραφο του κώδικα. Ο τεχνητός αυτός γενετικός κώδικας μεταμοσχεύθηκε στη συνέχεια στο κύτταρο-λήπτη το οποίο «διάβασε» αμέσως τις οδηγίες και μετατράπηκε στο είδος που το συνθετικό DΝΑ όριζε. Ο οργανισμός που προέκυψε πολλαπλασιάστηκε μάλιστα για περισσότερες από ένα δισεκατομμύριο φορές, παράγοντας αντίγραφα που έφεραν το τεχνητό DΝΑ. Ετσι «γεννήθηκαν» δισεκατομμύρια…Σύνθιες στο εργαστήριο.

ΟΙ ΦΟΒΟΙ

Μαζί με τον πρώτο οργανισμό…εργαστηρίου γεννήθηκαν και αντιδράσεις. Κάποιοι μίλησαν για επίτευγμα που θεωρείται «ορόσημο» στη Βιολογία,κάποιοι άλλοι όμως έκαναν λόγο για μελλοντική καταστροφή αν οργανισμοί… αμφιβόλου συμπεριφοράς,όπως αυτοί που δημιουργεί ο Βέντερ στο εργαστήριο,εκλυθούν στο περιβάλλον. Ο δρ Πατρινός απαντά ότι η ερευνητική ομάδα προσπαθεί μέσα από κατάλληλες μελέτες να δημιουργήσει τέτοιες δικλίδες ασφαλείας ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα.

«Πρέπει να σημειώσουμε ότι οι συνθετικοί οργανισμοί θα είναι οργανισμοί δημιουργημένοι για να επιτελέσουν συγκεκριμένο καθήκον. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούν να επιβιώνουν σε πολύ στενές περιβαλλοντικές συνθήκες. Θα είναι κατά βάση “αδύναμοι” οργανισμοί και έτσι δεν θα μπορούν να κάνουν κακό σε ευρεία κλίμακα». Η δύναμη ή η αδυναμία τους- όπως και εκείνη της νομοθεσίας που θα διέπει τέτοιες τεχνολογίες – μένει πάντως να αποδειχθεί στα χρόνια που έρχονται. Πηγή: http://www.tovima.gr

Πηγή – Πειρσσότερα

Το Τουρκικό gran prix εξελισσόταν ρόδινα για τις δύο Red Bull Racing (συνήθεις ύποπτους για  το φετινό πρωτάθλημα) μέχρι την στιγμή που ο Vettel αποφάσισε να περάσει τον Webber! Ο πρώτος πήγε να προσπεράσει με αρκετό ρίσκο, ο δεύτερος δεν συναίνεσε καθόλου παρόλο που ήξερε και έβλεπε ότι ήταν πολύ αργός με αποτέλεσμα να χτυπήσουν μεταξύ τους και ο μεν Vettel να εγκαταλείψει τον αγώνα και ο δε Webber να καταλήξει απλά τρίτος.  Αν θέλετε περισσότερες λεπτομέρειες για το τι και πως έγινε, δείτε το βίντεο. Όλη αυτή η ιστορία μεταξύ Vettel και Webber στην Red Bull Racing έχει αρχίσει να μου θυμίζει Alonso και Hamilton στην McLaren.

Μετά από αυτή την εξέλιξη, το 1-2 των McLaren ήταν αναπόφευκτο με τον Lewis Hamilton να βλέπει πρώτος την καρό σημαία και τον Jenson Button να ακολουθεί. Μετά την εξέλιξη αυτή, η McLaren μπήκε για τα καλά στο κυνήγι του πρωταθλήματος των κατασκευαστών. Από εκεί και πέρα, τέταρτος τερμάτισε ο Michael Schumacher με Mercedes μετά από έναν πολύ ωραίο αγώνα, πέμπτος ο Nico Rosberg επίσης με Mercedes, ενώ έκτος ο Robert Kubica με Renault. Στις δύο επόμενες θέσεις βρίσκουμε τις δύο Ferrari πρώτα αυτή του Massa και μετά αυτή του Alonso οι οποίοι δεν κατάφεραν κάτι σπουδαίο στον αγώνα αυτόν. Τέλος, τις δύο τελευταίες βαθμολογούμενες θέσεις πήραν οι Sutil (Force India), Kobayashi (BMW Sauber).

Ο επόμενος αγώνας θα διεξαχθεί στον Καναδά στις 13 Ιουνίου. Παρακάτω μπορείτε να δείτε αναλυτικά τα αποτελέσματα του αγώνα, καθώς και τις βαθμολογίες των πρωταθλημάτων οδηγών και κατασκευαστών.

Αποτελέσματα Αγώνα:

Βαθμολογία Οδηγών:

Βαθμολογία Κατασκευαστών:

Σχετικά Άρθρα

• F1: Monaco: Απόλυτη κυριαρχία της Red Bull Racing
• F1: Spain: Νικητής ο Webber
• F1: Ισπανία: Και πάλι στην pole position μία Red Bull Racing
• F1: China: 4 στις 4 pole position η Red Bull Racing
• F1: Malaysia: 1-2 οι Red Bull
• F1: Malaysia: O Webber στην Pole Position
• F1: Australia: Πάλι στην pole position ο Vettel
• F1: Bahrain: Ο Vettel στην πρώτη pole position για το 2010
• F1: 4 τα φετινά φαβορί
• Τα παραλειπόμενα του Ουγγρικού Gran Prix

Πηγή – Πειρσσότερα

http://news.in.गर

Επίθεση στον διεθνή στολίσκο που μετέφερε εφόδια στη Λωρίδα της Γάζας πραγματοποίησαν ισραηλινοί καταδρομείς, με αποτέλεσμα, σύμφωνα με πληροφορίες να έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους 15 άτομα, ενώ δεκάδες έχουν τραυματιστεί. Μεταξύ των τραυματιών φέρεται να είναι και ένας Έλληνας. Υπό κατάληψη βρίσκεται και το εμπορικό πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος», με ελληνική σημαία και το «Σφενδόνη» με 34 Έλληνες. Ενεργοποιείται η μονάδα διαχείρισης κρίσεων του ΥΠΕΞ. Έκτακτο υπουργικό συμβούλιο στην Τουρκία.
Το τηλέφωνο που έχει δώσει το ΥΠΕΞ για πληροφορίες σχετικά με την τύχη των Ελλήνων είναι το 210 3681730.

Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου, Γ.Δελαβέκουρα, δεν υπάρχει καμία επίσημη ενημέρωση από το Ισραήλ.

Το ΥΠΕΞ έχει καλέσει τον Ισραηλινό πρέσβη για ενημέρωση, ενώ έχει προχωρήσει και σε διαβήματα προς την ισραηλινή κυβέρνηση.

Ταυτόχρονα, δόθηκαν οδηγίες προς την ελληνική πρεσβεία στο Τελ Αβίβ να έρθει σε επαφή και να ζητήσει επίσημη ενημέρωση και εξηγήσεις από τις ισραηλινές αρχές σχετικά με την επιχείρηση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων.

Ο γενικός γραμματέας του ΥΠΕΞ επικοινώνησε με τον πρέσβη του Ισραήλ στην Αθήνα και του ζήτησε να έχει άμεση ενημέρωση σχετικά με την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών που επέβαιναν στα σκάφη, ενώ υπογράμμισε την ανάγκη να ληφθούν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της ασφάλειάς τους.

Ο επίκουρος καθηγητής του ΕΜΠ και ειδικός συντονιστής της προσπάθειας «Ένα Καράβι για τη Γάζα», Γιάννης Μαΐστρος, μιλώντας στο in.gr δήλωσε ότι η επίθεση των Ισραηλινών ξεκίνησε τα ξημερώματα, ενώ υπό κατάληψη βρίσκονται το εμπορικό πλοίο «Ελεύθερη Μεσόγειος» υπό ελληνική σημαία και το πλοίο «Σφενδόνη» με ελληνικό πλήρωμα και επιβάτες από πολλές χώρες.

Ο κ.Μαΐστρος επιβεβαίωσε ότι μεταξύ των τραυματιών υπάρχει και ένας Έλληνας ο οποίος είναι σοβαρά τραυματισμένος.

Όπως είπε ο κ.Μαΐστρος στις 7 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση έξω από την ισραηλινή πρεσβεία στην Αθήνα, ζητώντας «να σταματήσει η διεθνής τρομοκρατία και να ληφθούν άμεσα μέτρα από την κυβέρνηση για να επιστρέψουν τα πλοία, να απελευθερωθούν οι αιχμάλωτοι και να σταματήσουν οι ελληνο-ισραηλινές ασκήσεις».

Η ισραηλινή τηλεόραση μεταδίδει ότι υπάρχουν 10 νεκροί, οι περισσότεροι εκ των οποίων Τούρκοι, ενώ σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters ο αριθμός των θυμάτων μπορεί να αυξηθεί.

Σύμφωνα με πληροφορίες και τα έξι πλοία του διεθνούς στολίσκου έχουν καταληφθεί από Ισραηλινούς.

Το πρώτο πλοίο που δέχτηκε επίθεση ήταν ένα τουρκικό σκάφος. Η επίθεση έγινε γύρω στις 3-4 τα ξημερώματα της Δευτέρας από αέρος με ελικόπτερο και από θαλάσσης από πολεμικά και πλωτά σκάφη του Ισραήλ. Ισραηλινοί κομάντος ανέβηκαν στο σκάφος και ακολούθησαν συμπλοκές με πραγματικά πυρά.

Πηγή – Πειρσσότερα